Kan sip sip toza damlarken oturdugu kapinin esiginde en derin uykusuna daliyor, falda g?rd?g? cennetin kapisini yavasca araliyor ve ruhunu serbest birakiyordu.

Mahalleye tepeden bakan, sahipsiz, iki katli harap ev, herkesin korkulu r?yasiydi. Etrafi tas duvarla cevrili, catisindaki kirik kiremitler yosun tutmus, camsiz, birkac tahtayla kapatilmaya ugrasilmis pencereleri ve ?rk?t?c? g?r?n?m?yle, hayaletlerin ve cinlerin istilasina ugradigi inanilirdi. Evsizler bile soguk kis gecelerinde bu kagir eve yaklasmaktan cekinir, kendilerine baslarini sokacaklari baska bir d?rt duvar arardi. ?r?mcek aglariyla kapli, tahtakurularinin delik desik ettigi, baykus ve g?vercinlerin yuva edindigi evle ilgili anlatilan hurafelere inananlar, kafalarini cevirip yukari bakmaktan korkar, yikilmasi icin belediyeye dilekce yazar, bedensiz varliklarin buna kizacagini d?s?n?p kagitlari yirtar hatta yakarlardi.

Genc ?yk?c?lerden Mustafa Deniz Serter, Sessiz ?yk? kitabi ile cikiyor karsimiza. Yazarin ?yk?leri su gectigimiz g?nlerde insanlarin y?z d?k?m? aslinda. Duygu hallerimizin, itirazlarimizi sustukca b?y?tt?g?m?z ortak sorunlarimizin ?yk?leri.


Tarik Tufanin da dedigi gibi Insani anlatmak degil, susmak yorar. Insani yasamak degil, gizlemek yorar. Insani yol degil, kalmak yorar.

?zg?rce konusacagimiz yarinlara