Mehmet Rauf, Servet-i F?nun edebiyati d?neminde sanata, Ssanat icin sanat a karsi pek derinden ve candan bir ask beslerdi. Onun icindir ki en yasayacak, en g?zel eserleri bu d?nemin ?r?n?d?rler. Ama sonra, yasam savasi onu yazilariyla yasamak gibi bir zorunluluk karsisinda birakti. Rauf gibi sanatci yaratilmis, ince duygulu bir yazar icin sanattan ?zgecide bulunmak, kolay eser vermek, kendi kendisini tekrarlama zorunda kalmak ve bunu duya duya yapmak, b?y?k bir aciydi; bunu anlamak zor olmamalidir. Rauf, Servet-i F?nun edebiyatinin en parlak bir temsilcisi olmadi. Ama s?phesiz ki en canli, en cok okuyan ve zekasi en cesitli sanat g?r?n?mlerine acik, degerli bir ?yesiydi. Mensur Siirleri, edebiyat yapmak icin basmakalip s?zlerin hic duyulmadan yan yana dizilmis yiginlari degildir. Onlar Raufun y?reginden ve ruhundan kopmus el degmemis yazilardi. Eyl?l? de canli kalacaktir.